ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ
Η Σαμοθράκη είναι νησί της Περιφερειακής Ενότητας Εβρου, στο Θρακικό Πέλαγος. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του Αιγαίου Πελάγους, μεταξύ των νησιών Λήμνος, Ίμβρος και της Θάσου, και απέχει 24 ναυτικά μίλια από την πρωτεύουσα του νομού Εβρου Αλεξανδρούπολη. Πρωτεύουσα του νησιού και έδρα του Δήμου Σαμοθράκης είναι το χωριό Χώρα, ένας όμορφος παραδοσιακός οικισμός, που είναι χτισμένος αμφιθεατρικά. Επίνειο της Χώρας είναι η Καμαριώτισσα όπου βρίσκεται το κύριο και μεγαλύτερο λιμάνι του νησιού.
Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ
Το σημερινό όνομα της Νήσου Σαμοθράκης προέρχεται από το αρχαιοελληνικό “Σάμος”, που σημαίνει “ύψος κοντά στο γιαλό” και ήταν μία από τις ονομασίες της κατά την αρχαιότητα, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο. Το όνομα του νησιού είναι ευρύτατα γνωστό λόγω του αγάλματος της φτερωτής Θεάς Νίκης (Νίκη της Σαμοθράκης), που βρίσκεται σήμερα στο Λούβρο των Παρισίων και χρονολογείται από το 220-190 π.Χ.. Εικάζεται ότι το άγαλμα ήταν ανάθημα των Ροδίων στους Μεγάλους Θεούς για κάποια θαλάσσια νίκη και ανακαλύφθηκε τεμαχισμένο σε 118 κομμάτια, διάσπαρτα στην περιοχή του ιερού τους, το 1863 από τον Γάλλο αρχαιολόγο Charles Champoiseau.
Από τα δύο αντίγραφα του αγάλματος της Φτερωτής Θεάς Νίκης που βρέθηκαν στην Παλαιόπολη, το ένα εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο Σαμοθράκης και το άλλο στο μουσείο Ιστορίας και Τέχνης της Βιέννης, το μεγαλύτερο αχαιολογικό μουσείο της Αυστρίας. Βλ. πληροφορίες παρακάτω.
Η ΦΤΕΡΩΤΗ ΘΕΑ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ
Η φτερωτή Θεά Νίκη της Σαμοθράκης είναι μαρμάρινο γλυπτό αγνώστου καλλιτέχνη της Ελληνιστικής εποχής, που βρέθηκε στο ιερό των Μεγάλων Θεών στη νήσο Σαμοθράκη και παριστάνει φτερωτή την Θεά Νίκη.
Το γλυπτό εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου από το 1884. Είναι μία από τις τρεις φτερωτές Νίκες που βρέθηκαν στον Ναό της Σαμοθράκης. Οι άλλες δύο (αντίγραφα), εκτίθενται η μεν πρώτη, που αποτελεί Ρωμαϊκό αντίγραφο και το βρήκαν Αυστριακοί αρχαιολόγοι, στο Μουσείο Kunsthistorisches Museum της Βιέννης και η δεύτερη, που βρέθηκε από την Αμερικανική αποστολή του Karl Lehmann και της Phyllis Williams-Lehmann το 1949, στο αρχαιολογικό Μουσείο της Σαμοθράκης.
Το άγαλμα έχει ύψος 3,28 μ. (με τα φτερά) και 5,58 μ. με τη μαρμάρινη πλώρη πλοίου πάνω στην οποία είναι τοποθετημένο σήμερα. Φιλοτεχνήθηκε για να τιμήσει την Θεά Νίκη, αλλά και μια ναυμαχία – δεν είναι βέβαιο ποιά. Ήταν αφιερωμένο σε ναό της Σαμοθράκης και χρονολογείται μεταξύ και 220 και 190 π.Χ. – οι περισσότερες δε εκτιμήσεις συγκλίνουν στο 190 π.Χ.. Σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου είναι τοποθετημένο σε βάση και αυτή με τη σειρά της είναι στερεωμένη σε μαρμάρινη πλώρη πλοίου.
Στην αρχαιότητα εικάζεται ότι εκείνος που αφιέρωσε το έργο στο ναό της Σαμοθράκης (τόπο φημισμένο στην αρχαιότητα για την ιερότητά του), είχε δώσει παραγγελία να σχεδιαστεί ένα μικρό σύμπλεγμα θεάς και πλοίου.
Μία εκδοχή των αρχαιολόγων για το αφιέρωμα επί πολλά χρόνια ήταν πως το είχε κάνει ο Δημήτριος ο Πολιορκητής (337-283 π.Χ.), όταν νίκησε τον στόλο του Πτολεμαίου στα ανοιχτά της Κύπρου, γύρω στο 290 π.Χ.. Σήμερα όμως πολλοί πιστεύουν ότι το αφιέρωσαν οι Ρόδιοι όταν το 191 π.Χ., συμμαχώντας με την Πέργαμο, νίκησαν τον Αντίοχο Γ΄ της Συρίας, σε ναυμαχία στα ανοιχτά της Σίδης.
Από Ελληνικής πλευράς έχουν γίνει διάφορες κινήσεις και προσπάθειες για την επάνοδο της Νίκης της Σαμοθράκης στην Ελλάδα, αλλά αυτό μέχρι σήμερα δεν στάθηκε δυνατό.
Οπως προαναφέαμε, ένα αντίγραφο του αγάλματος που βρέθηκε από την Αμερικανική αποστολή του Karl Lehmann και της Phyllis Williams-Lehmann το 1949, εκτίθεται στο αρχαιολογικό Μουσείο της Σαμοθράκης. Η άλλη φτερωτή Θεα Νίκη που αποτελεί Ρωμαϊκό αντίγραφο και το βρήκαν Αυστριακοί Αρχαιολόγοι, εκτίθεται στο Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης της Βιέννης Kunsthistorisches Museum, το μεγαλύτερο μουσείο της Αυστρίας!
Στη φωτογραφία το ένα από τα αντίγραφα της φτερωτής ΝΙΚΗΣ στο μουσείο της Σαμοθράκης.
Η ΦΥΣΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ
Η απερίγραπτη φυσική ομορφιά της νήσου Σαμοθράκης, οφείλεται στην άγρια παρθένα φύση, με τα απότομα βουνά, την πλούσια χλωρίδα και πανίδα, τα δάση με πλατάνια, πεύκα, καστανιές κέδρους και άλλα δέντρα, τις πηγές, τους καταρράκτες, τις μικρές λίμνες κατά μήκος των ρεμάτων στις πλαγιές του βουνού (οι ντόπιοι τις ονομάζουν βάθρες), καθώς και τις παραλίες. Τα πλατανοδάση κατεβαίνουν ως τις παραλίες της Σαμοθράκης και σχεδόν πολλά φτάνουν μέχρι τη θάλασσα.
Το νησί έχει ωοειδές σχήμα, με ακτογραμμή 59 χιλιομέτρων, εκ των οποίων περίπου τα 35 χλμ. αποτελούν παραλίες, οι περισσότερες από αυτές πετρώδεις με κρυστάλλινα νερά. Η θαλάσσια περιοχή γύρω από τη Σαμοθράκη είναι μια από τις πλουσιότερες σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, όσον αφορά τη θαλάσσια και υποβρύχια ζωή που φιλοξενεί.
Στη φωτογραφία καταπράσινο τοπίο του νησιού με φόντο το επιβλητικό βουνό Σάος (Φεγγάρι), το τρίτο υψηλότερο βουνό του Αιγαίου, με την υψηλότερη κορυφή του να είναι 1.611 μέτρα!
Σαμοθράκη Ουρανόεσσα! Η κάθε εποχή ντύνει το νησί με διαφορετικά χρώματα!
Φωτογραφία: Κωνσταντίνος Κρυωνάς.
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ ΜΥΡΙΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΟΥΡΑΝΟΕΣΣΑ
“Ουρανόεσσα” σημαίνει αυτή που είναι γεμάτη ουρανό ή αυτή που ανήκει στον ουρανό και την χαρακτήρισε έτσι ο επιφανής Θρακιώτης ζωγράφος και χρισμένος από τον Οικουμενικό Πατριάρχη ως “Αρχοντας Αγιογράφος” του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως κ. Ιωάννης Μητράκας, στο βιβλίο του «Σαμοθράκη μυριαγαπημένη ουρανόεσσα»
Η «Σαμοθράκη μυριαγαπημένη ουρανόεσσα» είναι ένα βιβλίο του Ιωάννη Μητράκα, μία έκδοση της Ακαδημίας Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης του έτους 2007, που συνδυάζει κείμενο και εικόνες (ιδιόχειρη βυζαντινή γραφή, σινική μελάνη) για να αναδείξει την ιστορία, τους ήρωες και την αυτοθυσία της Σαμοθράκης, στον αγώνα του 1821. Είναι συλλεκτικό έργο που πλέον είναι εξαντλημένο.
ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΑΙΟΛΟΥ
Η Σαμοθράκη αποκαλείται και «το Νησί του Αιόλου» λόγω της μυθολογικής σύνδεσής της με τον θεό των ανέμων Αίολο και είναι γνωστή για την άγρια φύση, τα άφθονα τρεχούμενα νερά, τις μοναδικές «βάθρες» (φυσικές πισίνες), τις ιαματικές πηγές (Θερμά), τα Καβείρια Μυστήρια στο Ιερό των Μεγάλων Θεών και το μυστηριακό της τοπίο, συνδυάζοντας φύση, ιστορία (Νίκη της Σαμοθράκης) και «άγρια» ομορφιά, όπως περιγράφεται και στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Σαμοθράκης.
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ ΑΝΕΜΟΕΣΣΑ
Στις πολλές ονομασίες της Σαμοθράκης, που προέρχονται από την πανάρχαια ιστορία της, την θέση της, την γεωμορφολογία της και το φυσικό της κάλλος, έρχεται να προστεθεί και η ονομασία “ανεμόεσσα¨, που σημαίνει εκτεθειμένη στον άνεμο, που έχει μέτωπο προς την κατεύθυνση του ανέμου. Και αν βρεθείτε στη Σαμοθράκη τον χειμώνα και τύχει να φυσάει και ταυτόχρονα να χιονίζει, θα είστε από τους τυχερούς, διότι είναι κάτι το συναρπαστικό, που δεν συμβαίνει συχνά.
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ
Ποιητικό Αφιέρωμα της Αννας Δεληγιάννη-Τσιουλπά
Αναδύεσαι μέσα απ’ τα νερά του Αιγαίου
που στραφταλίζουν το ασημί των ιριδισμών
των ακτίνων του ζωοδότη ήλιου
κι αναδεικνύεις ποικιλότροπα την ομορφιά σου!
Σαμοθράκη!
Ανεμόεσσα, για τους τολμηρούς και ριψοκίνδυνους
Υλήεσσα, για τους περιπατητές και εξερευνητές
Ερέθισμα γλυκό για τον πολύπλευρο καλλιτέχνη,
Που θα ζωγραφίσει υπέροχα τοπία
Ή θα γράψει:
Σάος, Σαώκη, Σαμοθράκη!
Κυματόδαρτη για αιώνες, γεμάτη μνήμες
Ανεμόδαρτη, προκλητική, απόσταγμα γαλήνης,
Γη Αλκυονίδα, του ατέλειωτου χειμώνα της ψυχής μου!
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ, ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ
Ο πολιτισμός της Σαμοθράκης είναι πλούσιος, και συνδυάζει την αρχαία ιστορία των Καβείριων Μυστηρίων με μια ζωντανή παράδοση σε τοπικά προϊόντα (λάδι, τυριά, μέλι, γλυκά), έθιμα, και αυθεντική φιλοξενία, με επίκεντρο τα τεράστια αρχαιολογικά ευρήματα στην Παλαιόπολη, όπως, τον Ναό των Μεγάλων Θεών, το άγαλμα φτερωτής Νίκης, τον θόλο της Αρσινόης Β, κ.α..
Στη Σαμοθράκη δραστηροποιούνται αρκετοί Πολιτιστικοί και Μορφωτικοί Σύλλογοι, καθώς και διάφοροι Συνεταιρισμοί, οι οποίοι προσφέρουν αξιόλογο πολιτιστικό, περιβαντολλογικό και μορφωτικό έργο στο νησί. Ας τους γνωρίσουμε:
• Σύλλογος Φίλων Μουσικής Σαμοθράκης «Αρμονίας Γένεσις»
• Πολιτιστικός Σύλλογος Σαμοθράκης “Σαόνησος”
• Ο Σύλλογος “Βιώσιμη Σαμοθράκη”
• Ο Ελαιοκομικός Συναιτερισμός Σαμοθράκης
• Ο Σύλλογος Κοινωνικής Αλληλεγγύης “Πέντε Μάρτυρες”
• Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Γυναικών “ΝΙΚΗ” Σαμοθράκης
• Ο Αμπελουργικός Σύλλογος Σαμοθράκης
• Η Κοιν.Σ.Επ. Συλλογικής και Κοινωνικής Ωφέλειας ΒΑΡΑΔΕΣ
• Η Κοιν.Σ.Επ. Ζαθέη Προώθησης Τοπικής Ταυτότητας Σαμοθράκης
• Σύλλογος Υποβρύχιας Δραστηριότητας Αυτοδυτών Σαμοθράκης
• Σύλλογος Παράκτιων Αλιέων Σαμοθράκης
• Ορειβατικός Σύλλογος Σαμοθράκης
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ
Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ “ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΓΕΝΕΣΙΣ”
Ο Σύλλογος Φίλων Μουσικής Σαμοθράκης «Αρμονίας Γένεσις» ιδρύθηκε το 2007 και είναι ένας πολιτιστικός μη κερδοσκοπικός φορέας. Έχει σαν στόχο την προώθηση του πολιτισμού μέσα από την τέχνη της μουσικής επενδύοντας στο ντόπιο ανθρώπινο δυναμικό.
Ο Σύλλογος Φίλων Μουσικής Σαμοθράκης ”Αρμονίας Γένεσις” πιστεύει στη δύναμη της Μουσικής που συμβάλει στην πνευματική ολοκλήρωση και ψυχική αρμονία! Στη δύναμη της μουσικής που επηρεάζει θετικά την προσωπικότητα των ανθρώπων, διαμορφώνει συνειδήσεις, επιδρά ευεργετικά στις κοινωνικές σχέσεις και δομές, και καλλιεργεί τη συλλογική συνείδηση.
Στους σκοπούς του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Σαμοθράκης ”Αρμονίας Γένεσις”, μεταξύ των άλλων περιλαμβάνεται και η διάσωση της πλούσιας τοπικής μουσικής παράδοσης της Σαμοθράκης, συμβάλλοντας με το έργο του θετικά, έτσι ώστε η μουσική κληρονομιά του νησιού να τροφοδοτήσει μία παλλόμενη μουσική ζωή και να δώσει κίνητρο και έμπνευση στις νεότερες γενιές για ουσιαστική έκφραση και επικοινωνία, συνεχίζοντας δημιουργικά τη μουσική παράδοση στο ιστορικό νησί.
Στο Σύλλογο λειτουργούν Χορωδιακές Ομάδες διαφόρων ηλικιών, Πολυφωνικό Τμήμα και Εργαστήρι Παραδοσιακού Τραγουδιού, ενώ διοργανώνει και αξιόλογες πολιτιστικές- μουσικές εκδηλώσεις.
Στο έργο του Συλλόγου περιλαμβάνεται επίσης και η έκδοση διπλού μουσικού δίσκου (CD) με 23 Μουσικές και Τραγούδια της Σαμοθράκης, με αρκετά από αυτά να εκδίδονται για πρώτη φορά.
Από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Σαμοθράκης ”Αρμονίας Γένεσις’ και με μεγάλη μουσική συνεισφορά στα μουσικά δρώμενα της Σαμοθράκης, είναι η κ. Γιώτα Τηγανούρια, Μουσικός, Μουσικοπαιδαγωγός και Διδάκτωρ Εθνομουσικολογίας. Διετέλεσε Σχολική Σύμβουλος Μουσικής στην Περιφέρεια Ανατ. Μακεδονίας και Θράκης (2012-2018). Γεννήθηκε στη Σαμοθράκη από οικογένεια λαϊκών μουσικών και από την ηλικία των πέντε χρονών άρχισε να παίζει παραδοσιακή μουσική «πρακτικά». Εχει πλούσια μουσικο-συγγραφική δράση.
Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Σαμοθράκης “Αρμονίας Γένεσις είναι η κ. Μαίρη Παπαθανασίου.
Σημείωση: Για την πλούσια μουσική παράδοση της Σαμοθράκης θα αφιερώσουμε ιδιαίτερη ενότητα.
Ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ “ΣΑΟΝΗΣΟΣ”
Παρότι ιδρύθηκε σχετικά πρόσφατα (το έτος 2024), ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σαμοθράκης “Σαόνησος” μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα έχει αποδείξει έμπρακτα τη δυναμική του, υλοποιώντας δράσεις εξωστρέφειας και πολιτισμού, που συμβάλλουν στη διατήρηση της ιστορίας του τόπου, στην ενίσχυση της τοπικής ταυτότητας, καθώς και στην ανάδειξη και διάδοση της παράδοσης, του φυσικού και πολιτιστικού κάλλους της Σαμοθράκης.
Στον Σύλλογο λειτουργούν χορευτικά τμήματα για παιδιά και ενηλίκες, ενώ διοργανώνει εκδηλώσεις στο νησί και συμμετέχει σε εκδηλώσεις εντός και εκτός Σαμοθράκης.
Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σαμοθράκης “ΣΑΟΝΗΣΟΣ” είναι η κ. Γεωργία Αραμπατζή.
Η ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ “ΣΑΟΝΗΣΟΣ”
Η χορευτική ομάδα παιδιών του Πολιτιστικού Συλλόγου Σαμοθράκης “ΣΑΟΝΗΣΟΣ” ήταν προσκεκλημένη την 24-1-2026, στον ετήσιο παραδοσιακό Μπάλο Σαμοθράκης, του Συλλόγου Σαμοθρακιωτών Νομού Εβρου και η παρουσία της ήταν εντυπωσιακή!
Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ “ΒΙΩΣΙΜΗ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ“
Ο Σύλλογος “Βιώσιμη Σαμοθράκη” ξεκίνησε από την ανάγκη μιας ομάδας κατοίκων του νησιού να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης στο νησί και να αντιμετωπίσει, στο βαθμό του δυνατού, τα έντονα κοινωνικο-οικονομικά και περιβαλλοντικά προβλήματα που υπάρχουν. Σημαίνοντα ρόλο διετέλεσε η γνωριμία με την καθηγήτρια Κοινωνικής Οικολογίας του πανεπιστημίου Alpen Adria της Βιέννης, κ. Marina Fischer-Kowalski, η οποία επισκέπτεται τη Σαμοθράκη ανελλιπώς τα τελευταία 30 χρόνια, και έχει αφιερώσει πολύ σημαντικό κομμάτι της επιστημονικής έρευνάς της στο νησί. Η επαφή με τα επιστημονικά δεδομένα που έχουν συλλεχθεί τα τελευταία χρόνια, καθώς και οι προσπάθειές της να εντάξει το νησί, σε συνεργασία με τον Δήμο, στο δίκτυο “Άνθρωπος και Βιόσφαιρα” της UNESCO, κατέστησαν αναγκαία τη δημιουργία ενός συνδετικού κρίκου ανάμεσα στην επιστημονική κοινότητα και την τοπική κοινωνία. Στόχος του Συλλόγου είναι η δημιουργία μιας αμφίδρομης σχέσης όπου οι κάτοικοι του νησιού θα μπορούν να αξιοποιήσουν την επιστημονική γνώση προς όφελός τους..
Πρόεδρος του Συλλόγου “Βιώσιμη Σαμοθράκη είναι ο κ. Στυλιανός Βαλμάς.
Σημείωση: Το αφιέρωμά μας για τη Σαμοθράκη είναι σε εξέλιξη, προστίθεται υλικό.
Ο ΔΗΜΟΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ
Ο Δήμος Σαμοθράκης έχει έκταση 178 τ. χλμ. και πληθυσμό 2.596 κατοίκους. Έδρα του Δήμου είναι η Σαμοθράκη (Χώρα). Δήμαρχος του Δήμου Σαμοθράκης είναι ο κ. Αθανάσιος Βίτσας.
Ο Δήμος Σαμοθράκης περιλαμβάνει τους εξής οικισμούς: Σαμοθράκη ή Χώρα (έδρα του Δήμου), Καμαριώτισσα (επίνειο), Λάκκωμα, Αλώνια, Πέρα Αλώνια, Περάσματα, Προφήτης Ηλίας, Θέρμα, Παλαιόπολη, Ανω Μεριά, Παχιά Αμμος, Ξηροπόταμος, Κάτω Καρυώτες, Ανω Καρυώτες, Δάφνες, Καστέλι, Μνήματα, Ρεμπουτσάδικα, Κεράσια, Ισώματα, Κοιτάδα, Κατσαμπάς, Μακρυλιές, Ποταμιά.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ
Το σημερινό όνομα του νησιού προέρχεται από το αρχαιοελληνικό Σάμος, που σημαίνει ύψος κοντά στο γιαλό και ήταν μία από τις ονομασίες της κατά την αρχαιότητα, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο. Το όνομα του νησιού είναι ευρύτατα γνωστό λόγω του αγάλματος της φτερωτής Θεάς Νίκης (Νίκη της Σαμοθράκης), που βρίσκεται σήμερα στο Λούβρο των Παρισίων και χρονολογείται από το 220-190 π.Χ.. Εικάζεται ότι το άγαλμα ήταν ανάθημα των Ροδίων στους Μεγάλους Θεούς για κάποια θαλάσσια νίκη και ανακαλύφθηκε τεμαχισμένο σε 118 κομμάτια, διάσπαρτα στην περιοχή του ιερού τους, το 1863 από τον Γάλλο αρχαιολόγο Charles Champoiseau.
Ενα αντίγραφο του αγάλματος που βρέθηκε από την Αμερικανική αποστολή του Karl Lehmann και της Phyllis Williams-Lehmann το 1949, στο αρχαιολογικό Μουσείο της Σαμοθράκης, εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο Σαμοθράκης
Ακόμα μία φτερωτή Θεά Νίκη που αποτελεί Ρωμαϊκό αντίγραφο και το βρήκαν Αυστριακοί Αρχαιολόγοι εκτίθεται στο Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης της Βιέννης Kunsthistorisches Museum, το μεγαλύτερο μουσείο της Αυστρίας!
Η Σαμοθράκη κατοικούνταν από τα προϊστορικά χρόνια, όταν γεννήθηκε η μυστηριακή θρησκεία των Καβείρων, που καθιέρωσε το νησί ως ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά κέντρα της αρχαιότητας. Αργότερα, κατά τον 7ο αιώνα, ήρθαν στο νησί οι πρώτοι Έλληνες, αιολικής καταγωγής. Η σημερινή Παλαιόπολη, αποτελούσε κατά την αρχαιότητα το σημαντικότερο κέντρο του νησιού, το οποίο κυβερνιόταν από «βασιλέα», λάτρευε ως προστάτιδα την Αθηνά και έκοβε δικό του αργυρό νόμισμα. Στη συνέχεια η Σαμοθράκη πέρασε στην εξουσία των Μακεδόνων και των Ρωμαίων. Ο Περσέας, ο τελευταίος βασιλιάς της Μακεδονίας, επέλεξε τη Σαμοθράκη ως το τελευταίο καταφύγιό του, πριν πέσει στα χέρια των Ρωμαίων.
Κατά το Μεσαίωνα, στα πλαίσια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, το νησί αποτελούσε τόπο εξορίας, και δεχόταν συχνά επιδρομές ξένων, Σλάβων, Σαρακηνών ή άλλων πειρατών. Για προστασία από τις επιθέσεις χτίστηκε το κάστρο της Χώρας, καθώς και οι πύργοι-βίγλες στην Παλαιόπολη και τον Φονιά.
Στην εποχή της Ευρωπαϊκής Αναγέννησης και στα νεότερα χρόνια η Σαμοθράκη γνώρισε σοβαρές δοκιμασίες: την κυριαρχία από τους Γενουάτες Gattilusi το 1430 και την κατάκτηση από τους Τούρκους το 1479. Ιδιαίτερα η τελευταία κατάκτηση οδήγησε σε δραματική μείωση του πληθυσμού, που τον 17ο αιώνα περιοριζόταν στους 800 μόλις κατοίκους. Την ανοδική πορεία του επόμενου αιώνα ακολούθησε η επανάσταση του 1821, όταν οι Τούρκοι έσφαξαν το μεγάλο μέρος των εξεγερμένων κατοίκων. Όμως το νησί κατάφερε να αναγεννηθεί οικονομικά και πληθυσμιακά και το 1912 ενώθηκε με την Ελλάδα. Μετά τη δοκιμασία του Β’ Παγκοσμίου πολέμου ακολούθησε η αιμορραγία της μετανάστευσης. Τελικά όμως η Σαμοθράκη για άλλη μια φορά ορθοπόδησε και σήμερα αριθμεί περίπου 2.600 κατοίκους. (με πληροφορίες από τον ιστότοπο του Δήμου Σαμοθράκης).
Στην εικόνα το Ιερό των Μεγάλων Θεών (Βικιπαίδεια).
Η ΘΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΣΙΝΟΗΣ Β’
Η Θόλος της Αρσινόης Β΄ βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο του Ιερού των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη. Κατασκευάστηκε μεταξύ 288-270 π.Χ. και αποτελεί το μεγαλύτερο κυκλικό οικοδόμημα στην αρχαία Ελληνική αρχιτεκτονική.
Η Αρσινόη Β’, σύζυγος του Βασιλιά Λυσίμαχου, φέρεται ως αναθέτρια του κτιρίου σύμφωνα με αναθηματική επιγραφή που φέρει το όνομά της και σώζεται έως σήμερα στο επιστύλιο του κτιρίου. Η Θόλος με εξωτερική διάμετρο 20 μ., ύψος που ξεπερνούσε τα 12,65 μ. και πάχος θεμελίου 2,50 μ., βρίσκεται νότια του Ανακτόρου και δίπλα στην Ιερά οικία. Η θεμελίωση είναι κατασκευασμένη από πωρόλιθο, ενώ η ανωδομή από Θασίτικο μάρμαρο.
Αποτελούνταν από δύο ορόφους, ένα κλειστό τύμπανο στο κάτω μέρος και ένα ψευδοπτερό από δωρικούς πεσσούς, οι οποίοι στήριζαν πλήρη δωρικό θριγκό στο πάνω μέρος. Η μνημειακή είσοδος βρισκόταν στο κάτω μέρος της νότιας πλευράς. Δεξιά της εισόδου, υπήρχαν δυο μικροί βωμοί και ένας τετράγωνος χώρος, με νερό, για τις σπονδές.
Η χρήση της Θόλου παραμένει ασαφής, ενδεχομένως ήταν χώρος θυσιών και επίσημων συγκεντρώσεων κατά τη διάρκεια της μεγάλης ετήσιας καλοκαιρινής γιορτής, ενώ υπάρχει πιθανότητα ότι μέσα στη Θόλο, λάβαινε χώρα η εισαγωγική Κορυβαντική τελετουργία της θρονώσεως που αναφέρεται από τον Πλάτωνα.
Στην εικόνα η εντυπωσιακή Θόλος της Αρσινόης Β’.
ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ
Το Ιερό των Μεγάλων Θεών, το Τέμενος, το Ιερό, η Θόλος της Αρσινόης Β’, το Πρόπυλο του Πτολεμαίου Β’, η Στοά, το Ανάκτορο, ο Ιερός Κύκλος, το μνημείο της φτερωτής Νίκης, το αρχαιολογικό μουσείο Σαμοθράκης, οι Πύργοι της Σαμοθράκης (Γκατιλούζι), το Στασίδι του Αποστόλου Παύλου, η Παναγία η Κρημνιώτισσα, είναι μερικά μόνο από τα αξιοθέτα της Σαμοθράκης.
Στη φωτογραφία οι πύργοι Γκατιλούζι (Gattilusi) στην Παλαιόπολη.
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΚΡΗΜΝΙΩΤΙΣΣΑ
Η Παναγία Κρημνιώτισσα κτίστηκε το 1887 και βρίσκεται πάνω από την παραλία της Παχιάς Άμμου, περίπου 30 χλμ. μακριά από την Χώρα της Σαμοθράκης. Πήρε το όνομά της από τον κρημνό ή αλλιώς γκρεμό, τον απότομο και άγριο βράχο, πάνω στον οποίο κτίστηκε.
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΡΗΜΝΙΩΤΙΣΣΑ ΠΑΝΟΡΑΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ
Η Παναγία Κρημνιώτισσα πανοραμική εντυπωσιακή πανοραμική άποψη, που μπροστά φαίνεται μέρος της παραλίας της Παχιάς Αμμου.
ΣΤΑΣΙΔΙ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ
Στη βόρεια πλευρά της Σαμοθράκης, στο 7ο χλμ. του δρόμου Καμαριώτισσας – Θερμών, μέσα σε κατάφυτο τοπίο, βρίσκεται το λεγόμενο «Στασίδι», ένα σύγχρονο μνημείο – προσκύνημα που κατασκευάσθηκε σε ανάμνηση του περάσματος του Αποστόλου Παύλου από το νησί.
Η Σαμοθράκη είναι το πρώτο Ευρωπαϊκό έδαφος που επισκέφθηκε ο Απόστολος Παύλος, το 49 μ.Χ., ερχόμενος από την Τρωάδα και πηγαίνοντας προς τη Μακεδονία, προκειμένου να ξεκινήσει την περιοδεία του στην Ευρώπη. Πιθανότατα έφθασε με πλοίο στο λιμάνι της Παλαιόπολης και, όπως αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων, έμεινε στο νησί για μία ημέρα και την επομένη πέρασε απέναντι, στην Καβάλα. Σε ανάμνηση αυτού του περάσματός του από τη Σαμοθράκη, η Ιερά Μητρόπολη Αλεξανδρούπολης, σε συνεργασία με τον Δήμο Σαμοθράκης, κατασκεύασαν το μνημείο, στην περιοχή όπου περπάτησε και διανυκτέρευσε ο Απόστολος Παύλος, έτσι ώστε να υπάρχει ένα σημείο αναφοράς στο νησί, για όσους θέλουν να ακολουθήσουν τα βήματά του, ξεκινώντας από εδώ. Η κατασκευή του μνημείου ξεκίνησε το έτος 2007 και τα εγκαίνιά του έγιναν την Κυριακή του Θωμά, 4 Μαΐου του επόμενου έτους 2008.
Πρόκειται για ένα λιτό περιστύλιο με ημικυκλικό σχήμα, κτισμένο από ξύλο και πέτρα, σύμφωνα με την αρχιτεκτονική παράδοση του νησιού. Διακοσμείται με τέσσερα μεγάλα ψηφιδωτά που απεικονίζουν παραστάσεις από την επίσκεψη του Αποστόλου Παύλου στη Σαμοθράκη. Στο κέντρο του περιστυλίου υπάρχει το κείμενο από τις Πράξεις των Αποστόλων, που περιγράφει το γεγονός, μεταφρασμένο σε πολλές γλώσσες. Κάθε χρόνο στις 29 Ιουνίου, έχει καθιερωθεί να τιμάται η μνήμη του Αποστόλου Παύλου με αγρυπνία που τελείται στο Στασίδι το βράδυ της παραμονής.
Με πληροφορίες από τον ιστότοπο του Δήμου Σαμοθράκης.
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ, ΟΙΚΙΣΜΟΙ
Η Σαμοθράκη έχει αρκετούς οικισμούς με τον καθένα ομορφότερο από τον άλλο! Παρακάτω σας τους παρουσιάζουμε με περιγραφή και εικόνα.
Στην φωτογραφία η Χώρα, πρωτεύουσα του νησιού και έδρα του Δήμου Σαμοθράκης.
Η ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ ή ΧΩΡΑ
Η Σαμοθράκη ή Χώρα, είναι η πρωτεύουσα του νησιού της Σαμοθράκης, έδρα του Δήμου Σαμοθράκης. Η Χώρα είχε χτιστεί αμφιθεατρικά για να μπορούν όλοι οι κάτοικοι να βλέπουν τους εισβολείς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 300 περίπου μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει από το λιμάνι της Καμαριώτισσας (επίνειό της), περίπου 4 χιλιόμετρα.
Πληθυσμιακά, είναι το δεύτερο μεγαλύτερο χωριό του νησιού με 359 κατοίκους. Στην Χώρα βρίσκονται πολλοί δημόσιοι φορείς όπως το Δημαρχείο, το κέντρο εξυπηρέτησης πολιτών (ΚΕΠ), καθώς επίσης και η τεχνική υπηρεσία του νησιού. Τέλος, λειτουργεί νηπιαγωγείο και παιδικός σταθμός.
Στην άκρη του οικισμού της Χώρας, δεσπόζει το μεσαιωνικό κάστρο των Γκατελούζι, των Ενετών κυρίαρχων του νησιού τον 14ο αιώνα, που άφησαν οχυρωματικά έργα, γνωστά και ως Πύργοι των Γκατελούζι, σε διάφορα σημεία του νησιού.
Το κτίριο (φούρνος – κατοικία) Αντωνίου, έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, διότι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα τοπικής λαϊκής αρχιτεκτονικής, που διατηρεί την αρχική του λειτουργία (παραδοσιακή αρτοποιΐα) και είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τις μνήμες των κατοίκων του νησιού.
Η ΚΑΜΑΡΙΩΤΙΣΣΑ
Η Καμαριώτισσα είναι χωριό του Δήμου Σαμοθράκης, της Περιφερειακής Ενότητας Εβρου, στην Περιφέρεια Αν.ατολικής Μακεδονίας και Θράκης, με πλυθησμό 1067 κατοίκους.
Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού, κοντά στο ακρωτήριο Μακρύβραχος σε υψόμετρο 14 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ απέχει περίπου 5 χλμ. δυτικά από τη Χώρα, της οποίας αποτελεί το επίνειό της.
Η Καμαριώτισσα οφείλει την ονομασία της στην εικόνα της Παναγίας από τις Καμάρες, η οποία φυλάσσεται στην ομώνυμη εκκλησία. Αποτελεί το μεγαλύτερο λιμάνι της Σαμοθράκης και παράλληλα τον κυριώτερο οδικό κόμβο για τις δύο πλευρές του νησιού.
Προγενέστερα, το λιμάνι της Παλαιόπολης, περίπου 6 χλμ. βόρειοανατολικά, θεωρούταν το πιο σημαντικό λιμάνι στο νησί, αλλά πάντα έπεφτε θύμα πειρατών και της δύναμης της φύσης. Σήμερα υπάρχει μόνο μια παλιά, σπασμένη γέφυρα. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Καμαριώτισσα είχε μόνο μερικές εκατοντάδες κατοίκους, κυρίως αλιείς και εμπόρους. Λόγω της ευνοϊκής της θέσης, όλο και περισσότερα αλιευτικά σκάφη αγκυροβολούσαν εδώ στο τότε μικρό λιμάνι. Τις επόμενες δεκαετίες, το λιμάνι (ειδικά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90) επεκτάθηκε για να φιλοξενήσει πολλά σκάφη και μεγαλύτερα πλοία.
Η ΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΜΑΡΙΩΤΙΣΣΑ, ΠΑΝΟΡΑΜΙΚΗ ΛΗΨΗ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
Στην φωτογραφία η γραφική Καμαριώτισσα, του Δήμου Σαμοθράκης στον Ν. Εβρου, που πληθυσμιακά είναι το μεγαλύτερο χωριό του ιστορικού και απερίγραπτης φυσικής ομορφιάς νησιού..
Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΜΑΡΙΩΤΙΣΣΑΣ, ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Στα χρόνια της εικονομαχίας αν και δε γνωρίζουμε την ακριβή χρονική στιγμή, αλλά στα μέσα της Άνοιξης και μάλιστα την Πέμπτη της Διακαινησίμου εκείνης της χρονιάς, συνέβη το θαυμαστό γεγονός της εύρεσης της ιεράς εικόνας της Παναγίας στο νησί της Σαμοθράκης.
Το ιστορικό αυτό γεγονός συνέβη κατά προσέγγιση μεταξύ πρώτης ή στις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του 9ου αιώνα.
Κατά τα ξημερώματα κάποιοι ψαράδες ήταν μαζεμένοι στον ορμίσκο στα βορειοδυτικά του νησιού εκεί που είναι το σημερινό επίνειο και ασχολούνταν με την τακτοποίηση των διχτύων όταν διέκριναν στο βάθος του ορίζοντα ένα φως λαμπερό χωρίς όμως να βλέπουν κάτι να επιπλέει στη θάλασσα.
Όσο περνούσε η ώρα το φως γινόταν πιο ζωηρό και μαζί του μεγάλωνε η περιέργεια και η απορία τους καθώς δε μπορούσαν να εξηγήσουν τι ήταν αυτό το φως που έβλεπαν και που συνεχώς τους πλησίαζε.
Πράγματι, δεν έπεσαν έξω. Ενώ το φως ολοένα και ερχόταν πιο κοντά τους, οι αχτίδες που σκόρπιζε γίνονταν πιο διακριτές και οι αντανακλάσεις έμοιαζαν με πλεούμενο που κατευθυνόταν στο μικρό λιμάνι. Οι ψαράδες σταμάτησαν τη δουλειά τους κι άρχισαν να συζητάνε για το παράξενο φαινόμενο κάνοντας υποθέσεις ανάλογα με τη φαντασία που διέθετε ο καθένας τους.
Η περιέργεια τους έφτασε στο αποκορύφωμα όταν το περίεργο θέαμα έφτασε πολύ κοντά και παρά τις προσπάθειες τους να το δουν καθαρά δεν τα κατάφερναν παρ’ όλο που σκαρφάλωναν άλλοι στα βράχια κι άλλοι στα δέντρα και τούτο γιατί τους εμπόδιζε να δουν καθαρά η λάμψη που εξέπεμπε καθώς και ο μικρός όγκος του σε σύγκριση με τα κύματα.
Έτσι αποφάσισαν να ρίξουν τις βάρκες στη θάλασσα για να το πλησιάσουν και να λυθεί το μυστήριο. Στη μια βάρκα μπήκαν δύο βαρκάρηδες και στην άλλη ένας μονάχος του και κωπηλατώντας άρχισαν όλοι μαζί να πλέουν προς το παράξενο και μυστηριώδες πλεούμενο που τώρα βρίσκονταν σε απόσταση μικρότερη από μισό μίλι.
Η μια βάρκα ακολουθούσε την άλλη σε μικρή απόσταση όταν φθάνοντας περίπου σε απόσταση εκατό οργιές από τη στεριά και σα να υπήρξε κάποιο σύνθημα μεταξύ τους σταμάτησαν να κωπηλατούν και περίμεναν να φτάσει το πλεούμενο.
Έτσι ακριβώς κι έγινε. Ένα μικρό αντικείμενο που χρύσιζε από τις ακτίνες του ήλιου, σπρωγμένο από το ρεύμα της θάλασσας, αφού έκανε έναν κύκλο ήρθε και σταμάτησε ανάμεσα στις δύο βάρκες.
Οι βαρκάρηδες μόλις το είδαν το πλεύρισαν, τραβώντας γρήγορα κουπί, και τότε αντίκρισαν εμπρός τους ένα μεταλλικό κουτί κλεισμένο ερμητικά. Αφού το περιεργάστηκαν με προσοχή θέλησαν να μάθουν τι ήταν αυτό που έκρυβε. Στην πρώτη βάρκα ο ένας ψαράς κρατούσε το κιβώτιο όσο ο άλλος τραβούσε κουπί, ενώ ο δεύτερος ψαράς ακολουθούσε ώστε να φτάσουν στην ακτή όπου τους περίμεναν οι υπόλοιποι γεμάτοι αγωνία. Αφού έφτασαν επιτέλους στην ακτή και τους περιτριγύρισαν όλοι, έδεσαν γρήγορα τις βάρκες τους όπως-όπως κι επιδόθηκαν με βιασύνη στο άνοιγμα του μεταλλικού κουτιού ενώ όλοι τους έκαναν διάφορες σκέψεις σχετικά με τον κρυμμένο θησαυρό.
Πράγματι, θησαυρός υπήρχε και μάλιστα ανυπολόγιστης αξίας. Αντίκρισαν μιαν εικόνα με τη σεβάσμια μορφή της Θεομήτορος που κρατούσε στην αγκαλιά της το Υιό της και Κύριο μας, Ιησού Χριστό, που στα χέρια του κρατούσε το σύμπαν. Η δε εικόνα έφερε τον τίτλο «Παναγία η Καμαριώτισσα».
Μεγάλο δέος κατέλαβε τις ψυχές όλων και με χαρά κι ανέκφραστη αγαλλίαση δόξασαν τον Πανάγαθο Θεό. Αφού έβγαλαν από τις αποσκευές τους ένα καθαρό υφαντό, το έστρωσαν πάνω στην κουπαστή μιας βάρκας και πάνω του απόθεσαν τη σεβάσμια εικόνα αφού με φόβο και ευλάβεια προσκύνησαν εμπρός της. Ύστερα αποφάσισαν μόλις βραδιάσει να τη μεταφέρουν στα φτωχόσπιτά τους καθότι στα μέρη τους δεν υπήρχε κάποιο αξιόλογο οίκημα.
Μετά ασχολήθηκαν πάλι με το φαινόμενο και κυρίως με τον παράδοξο τρόπο άφιξης της εικόνας κι όλοι συμφώνησαν ότι επρόκειτο περί θαύματος. Πάλι οι τρεις βαρκάρηδες άρχισαν να περιγράφουν με περισσή λεπτομέρεια τα συμβάντα, αναφέροντας κι επισημαίνοντας ότι κατά την πορεία σταμάτησαν να κωπηλατούν γιατί τα χέρια τους είχαν παραλύσει και κανείς από τους τρεις δεν τολμούσε να ανακοινώσει στον άλλον τι ακριβώς του συνέβαινε. Έδιναν την εντύπωση ότι σταμάτησαν γιατί βρίσκονταν σε κατάσταση αναμονής. Τα ονόματα τους που σώθηκαν προφορικά, σύμφωνα με την παράδοση, αφού δε γνώριζαν γραφή είναι Παύλος ο μεγαλύτερος, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του τον Ραξή, ο οποίος πήρε την εικόνα και τη μετέφερε στην ακτή, ενώ στην άλλη βάρκα επέβαινε κάποιος ονόματι Λάμπρος. Στο δε γεύμα που ακολούθησε το μεσημέρι, συζητούσαν το πότε και που θα τοποθετούσαν την ιερή εικόνα της Αειπαρθένου Θεοτόκου.
Η αρχική τους σκέψη να διαφυλάξουν την εικόνα σε κάποιο σπίτι άλλαξε στη συνέχεια και αποφάσισαν από κοινού να την εγκαταστήσουν στον αρχικό τόπο που έφτασε, για να γίνει η Προστάτιδα τους. Αφού όλοι συγκατατέθηκαν, ανέβηκαν σαράντα βήματα πιο πάνω από το σημείο αυτό και στα ερείπια που είχαν απομείνει από κάποιο Ναό έφτιαξαν μια θέση σαν θρόνο στην Κυρία του Ουρανού και τοποθέτησαν εκεί πάνω την Εικόνα της Παναγίας της Καμαριώτισσας την Πέμπτη μετά το Πάσχα.
Γι’ αυτό και προς τιμήν Της εκείνη την ημέρα τελείται πανήγυρις στο οποίο συμμετέχει όλος ο λαός του νησιού στη γιορτή που είναι πασίγνωστη με το όνομα «Το πανηγύρι της Καμαριώτισσας».
Οι παραπάνω ψαράδες και όλοι οι άλλοι κάτοικοι του νησιού παρά τις ασχολίες τους για την καθημερινή διαβίωση φρόντισαν με λατρεία την Πανάχραντο, ώστε ποτέ να μην Της λείψει το θυμίαμα, το κερί και το λάδι, και το κανδήλι Της να μη παύσει ποτέ να αναδίδει το φως το ιλαρό που παρέχει ελπίδα και παρηγοριά σε όλους μας.
Με το πέρασμα του χρόνου χτίστηκε ένα μικρό εκκλησάκι που στη συνέχεια ευπρεπίσθηκε ώστε όλοι οι Σαμόθρακες να προσέρχονται και να ασπάζονται ευλαβικά την θαυματουργό Εικόνα της Παναγίας της Καμαριώτισσας ζητώντας τη βοήθεια και την προστασία Της σε δύσκολες στιγμές και χαλεπούς καιρούς. Γιατί η Παναγία αποδείχτηκε προστάτιδα σε όσους βρίσκονται σε κίνδυνο, φύλακας για τους ανάπηρους, συγκυβερνήτης αυτών που ταξιδεύουν στη θάλασσα. Και από τότε όλοι συνήθιζαν να λένε “πάμε να ανάψουμε μια λαμπάδα, ν’ ανάψουμε το κανδήλι και να προσκυνήσουμε την Καμαριώτισσα”. Για τα άπειρα θαύματα Της δεν υπάρχει γλώσσα που μπορεί να τα αναφέρει και να τα απαριθμήσει. Γιατί Αυτή είναι για το νησί μια ανεξάντλητη πηγή θαυμάτων και θεραπειών για όλον τον κόσμο. Χαρίζει το φως στους τυφλούς, απελευθερώνει τους δαιμονισμένους, θεραπεύει τους αρρώστους και τους γεμίζει δύναμη. Εισακούει τα παρακάλια από τις άτεκνες γυναίκες και τις χαρίζει το παιδί που επιθυμούν. Τους ναυτικούς που Την επικαλούνται, όταν είναι σε κίνδυνο, τους διασώζει και όλους τους ανθρώπους, σε θάλασσα και στεριά, όταν υποφέρουν απαλύνει τον πόνο τους. Κι έγινε ελπίδα και παρηγοριά, στολίδι και κόσμημα του νησιού. Η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας της Καμαριώτισσας και προστάτιδα υπέρμαχος όλων. Ας είναι ευλογημένη η Χάρη Της.
Απόδοση από την Ασματική Ακολουθία “Παναγία η Καμαριώτισσα” του ιερέως Γεωργίου Ιω. Γιαλαμά
ΤΑ ΘΕΡΜΑ
Τα Θέρμα βρίσκονται στα βόρεια της Σαμοθράκης (Χώρα), σε απόσταση περίπου 15 χλμ. από το λιμάνι της Καμαριώτισσας, σε υψόμετρο 20 μέτρα. Στο χωριό βρίσκονται θερμές θειούχες πηγές οι οποίες στεγάζονται στο Δημοτικό Υδροθεραπευτήριο, το οποίο κτίστηκε το 1981. Από εδώ επίσης ξεκινούν οι διαδρομές ανάβασης προς το όρος Σάος (φεγγάρι).
Το μικρό χωριό που έχει μόνιμο πληθυσμό 55 κατοίκους, περιβάλλεται από πλατάνια, αλμυρίκια, καρυδιές και καστανιές. Βρίσκεται περίπου 600 μέτρα μακριά από την παραλία.
Στο χωριό υπάρχουν πολλά καταστήματα, εστιατόρια, πανσιόν και ξενοδοχεία, καθώς και ένα μουσείο. Από την παραλία προς τα Θέρμα, ένας δρόμος οδηγεί στους καταρράκτες ή την Γριά Βάθρα.
Στη φωτογραφία η Γριά Βάθρα.
Η ΠΑΛΑΙΟΠΟΛΗ
Η Παλαιόπολη είναι οικισμός που βρίσκεται στη βόρεια ακτή του νησιού, κοντά στο ακρωτήριο Ζαγοριώτης, χτισμένος σε υψόμετρο 20 μέτρων και απέχει 4,2 χλμ. βόρεια από τη Χώρα. Στο χωριό, βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Σαμοθράκης και το Ιερό των Μεγάλων Θεών, ο σπουδαιότερος αρχαιολογικός χώρος του νησιού.
Η Παλαιόπολη είναι το μυστηριακό κέντρο της αρχαίας Σαμοθράκης, στην οποία επίσης βρέθηκε η Νίκη της Σαμοθράκης, η Θόλος της Αρσινόης Β’, προϊοστορικά τείχη, οι Μεσαιωνικοί Πύργοι της Σαμοθράκης που χτίστηκαν από τους Ενετούς κυρίαρχους Γκατελούζι, ενώ πολύ κοντά βρίσκεται και το Στασίδι του Αποστόλου Παύλου, το μνημείο που κατασκευάστηκε για να θυμίζει το σημείο όπου πέρασε την πρώτη νύχτα της Ευρωπαϊκής του περιοδείας ο Απόστολος Παύλος. Ο οικισμός κατά την αρχαιότητα ήταν το σπουδαιότερο λιμάνι στο νησί των Καβείρων.
Ο ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΟΣ
Ο Ξηροπόταμος είναι οικισμός του Δήμου Σαμοθράκης στον νομό Εβρου, με πληθυσμό 39 κατοίκους. Είναι χτισμένος στις νότιες πλαγιές του όρους Σάος (Φεγγάρι), ανάμεσα από το λιμάνι της Καμαριώτισσας και το χωριό Λάκκωμα, 10 χλμ. νότια της Χώρας.
Τα μικρά σπίτια του χωριού είναι χτισμένα μέσα στην καταπράσινη φύση, κατά μήκος του ρέματος του Ξηροπόταμου, που είναι και το μεγαλύτερο της περιοχής.
Πριν από πενήντα χρόνια το χωριό έσφυζε από ζωή και ήταν από τα μεγαλύτερα στο νησί.
Φωτογραφία: Ανδρέας Σελήσιος.
ΟΙ ΜΑΚΡΥΛΙΕΣ
Οι Μακρυλιές είναι οικισμός της Σαμοθράκης που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νησιού, σε απόσταση περίπου 9 χλμ. νότια από τη Χώρα. Βορειοδυτικά είναι η Καμαριώτισσα, ενώ δίπλα και ανατολικά το Λάκκωμα. Ο πληθυσμός του οικισμού είναι 12 κάτοικοι.
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση οι Μακρυλιές οφείλουν το όνομά τους, στο είδος των ελιών που παράγονται στην περιοχή.
Φωτογραφία: Ανδρέας Σελήσιος.
Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΠΑΧΙΑ ΑΜΜΟΣ
Η παραλία Παχιά Αμμος βρίσκεται στο νότιο άκρο της Σαμοθράκης και ξεχωρίζει για την ομορφιά της, καθώς και για το εξωτικό καταπράσινο τοπίο της.
Η παχιά χρυσή άμμος, όπως αποκαλύπτεται και από το όνομα της είναι μια δημοφιλής παραλία του νησιού, που απέχει 15 χλμ. από την Καμαριώτισσα, από τη οποία η πρόσβαση είναι δυνατή οδικώς μέσω του βασικού οδικού άξονα του νησιού. Κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, υπάρχει και λεωφορείο του Δήμου Σαμοθράκης, προς την παραλία.
Στην κορυφή απόκρημνου βράχου και σε πολύ μικρή απόσταση από την Παχιά Άμμο, βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας Κρημνιώτισσας.
Η Παχιά Άμμος είναι οργανωμένη σε ένα μέρος της (προς τα δυτικά) ωστόσο γεμίζει πολύ γρήγορα μιας και το οργανωμένο κομμάτι συγκριτικά με το μήκος της παραλίας είναι σχετικά μικρό. Αν θέλετε να εκμεταλλευτείτε τις παρεχόμενες ανέσεις ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αιχμής, θα πρέπει να φτάσετε σχετικά νωρίς. Έτσι θα βρείτε ομπρέλες και ξαπλώστρες καθώς και εστιατόριο αλλά και beach bar.
ΟΙ ΑΝΩ ΚΑΡΥΩΤΕΣ
Οι Άνω Καρυώτες είναι μικρός οικισμός της Σαμοθράκης με πληθυσμό 22 κατοίκους. Ο οικισμός είναι κτισμένος σε υψόμετρο 70 μέτρων και βρίσκεται απλωμένος σε κατάφυτη περιοχή κοντά στους πρόποδες του όρους Σάος (Φεγγάρι), με θέα προς τη θάλασσα, ενώ απέχει 10 χλμ. βορειοανατολικά της Χώρας. Ωε οικισμός αναφέρται για πρώτη φορά το έτος 1961. Διοικητικά, υπήχθη αρχικά στην κοινότητα Σαμοθράκης και αργότερα στον δήμο Σαμοθράκης, ο οποίος μέχρι το 1997 ανήκε στην ομώνυμη επαρχία. Κοντά στους Άνω Καρυώτες βρίσκονται καταρράκτες.
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ | ΠΡΟΣΒΑΣΗ – ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ
Η Σαμοθράκη ακτοπλοϊκα συνδέεται με την πρωτεύουσα του νομού Εβρου Αλεξανδρούπολη, τη Λήμνο, τον Αγιο Ευστράτιο και το Λαύριο. Η Fast Ferries πραγματοποιεί τακτικά δρομολόγια στους προαναφερόμενους προορισμούς: και μπορείτε να ενημερωθείτε αναλυτικά μέσα από την ιστοσελίδα της εταιρείας, ή μέσου τηλεφβικής επικοινωνίας.
Η εντυπωσιακή φωτογραφία στο βάθος της οποίας φαίνεται το βουνό Σάος (Φεγγάρι) χιονισμένο, είναι της Εύης Βραχιωλά.
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ ΟΔΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Οδικώς το Υπεραστικό Ν. Εβρου Α.Ε. σε συνεργασία με τον Δήμο Σαμοθράκης καλύπτουν πλήρως τις συγκοινωνίες του νησιού, συνδέοντας τα χωριά με την πρωτεύουσα Χώρα, με συχνά δρομολόγια, προσαρμοσμένα στις ανάγκες της κάθε εποχής,
Μπορείτε να ενημερωθείτε αναλυτικά για τα δρομολόγια των λεωφορείων μέσα από την ιστοσελίδα του Υπεραστικού ΚΤΕΛ Ν. Εβρου Α.Ε.
ΕΚΘΕΣΗ ΕΙΚΟΝΩΝ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ – ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ – ΒΑΣΕΙΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ
ΠΗΓΕΣ: Ιστορία της Ελλάδας, Ιστορία της Ευρώπης, Ιστορικό αρχείο-παρακαταθήκη Θεόδωρου Ευαγγελούδη, Βικιπαίδεια, ιστότοποι και Σελίδες Κοινωνικών Δικτύων Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, της Περιφερειακής Ενότητας Εβρου, του Δήμου Σαμοθράκης, του Αρχαιολογικού Μουσείου Σαμοθράκης, των Πολιτιστικών και Επιμορφωτικών Συλλόγων της Σαμοθράκης, του Υπεραστικού ΚΤΕΛ Ν. Εβρου Α.Ε., καθώς και από αξιόπιστες ιδιωτικές σελίδες (Fb Pages) ή ιστοσελίδες στο διαδίκτυο, τις οποίες αναγράφουμε στις επί μέρους αναφορές μας.
ΕΙΚΟΝΕΣ: Για όσους δημιουργούς φωτογραφιών έχουμε στοιχεία, αναγράφουμε το όνομά τους. Για όσους δεν έχουμε στοιχεία, αναγράφουμε την πηγή προέλευσης.
Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΒΡΟΥ
Η Περιφερειακή Ενότητα Έβρου ή νομός Εβρου, είναι μία από τις 74 Περιφερειακές Ενότητες της Ελλάδας, στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της Ελλάδας και είναι το φυσικό σύνορο της χώρας στα βόρεια με τη Βουλγαρία και στα Ανατολικά με την Τουρκία. Αποτελεί το ένα από τα τρία τριεθνή σημεία που υπάρχουν στην Ελλάδα. Δυτικά συνορεύει με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, η πρόσβαση στην οποία γίνεται μέσω της Εγνατίας Οδού, και στα νότια βρέχεται από το Θρακικό πέλαγος.
Η Περιφερειακή Ενότητα Έβρου είναι ιστορικά ένα ιδιαίτερα ζωντανό κομμάτι του Ελληνικού Πολιτισμού και ένας τόπος στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα, που συνδέει την Ευρώπη με την Ασία.
Για να μεταβείτε στο αφιέρωμά μας για την Περιφερειακή Ενότητα Εβρου κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα..
