fbpx

ΑΡΓΕΝΤΙΝΙΚΟ ΤΑΝΓΚΟ → Η ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

Ένας Πολιτισμός μπορεί να χαθεί, αν αλλοιωθούν σε μεγάλο ποσοστό στοιχεία της πολιτισμικής του ταυτότητας. Παρόλο που οι πολιτισμοί χάνονται ή μεταλλάσσονται σε πολιτισμικά μορφώματα, κάποιοι αφήνουν πίσω τους πνευματικά επιτεύγματα, ως παγκόσμια κληρονομιά!

ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ!
Το Αργεντίνικο Τανγκό είναι ένα πολιτιστικό δημιούργημα των ανθρώπων του Ριο ντε λα Πλάτα που κατέκτησε τον κόσμο! Γιατί, το Αργεντίνικο Τάνγκο δεν είναι μόνο ένας χορός, αλλά μια μορφή τέχνης, ένας ανεπτυγμένος πολιτισμός που αποτελείται από ποίηση, μουσική και χορό!

Η Σημαία της Αργεντινής

Η ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
Το Αργεντίνικο Τανγκό είναι η συνεισφορά της Αργεντινής στον Παγκόσμιο Πολιτισμό και για το λόγο αυτό η UNESCO το 2009, το συμπεριέλαβε στη λίστα της άϋλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας!
Εθνική ημέρα του Τανγκό στην Αργεντινή αλλά και σε όλο τον κόσμο, είναι η 11η Δεκεμβρίου κάθε έτους.

ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ
Το Tανγκό εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Μπουένος Αϊρες και το Μοντεβιδέο, ως χορευτική έκφραση μιας μουσικής που έχει τις καταβολές της στους κύκλους των Eυρωπαίων μεταναστών στις δύο αυτές πρωτεύουσες, της Αργεντινής και της Ουρουγουάης. Ο χορός αυτός εξαπλώθηκε στην Ευρώπη τα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα και γρήγορα κατέκτησε Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπως το Παρίσι και το Λονδίνο.


Η ορχήστρα του Vicente Greco, γύρω στο 1915, όπου διακρίνονται δύο μπαντονεόν

Στην Αργεντινή όλα μπορούν ν’αλλάξουν εκτός από το Τανγκό!

Το Τανγκό μετατρέπει μια αγκαλιά σε ανθρώπινη ποίηση!

Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΤΑΝΓΚΟ
Κανείς μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να εξηγήσει με ακρίβεια την έννοια και την προέλευση της λέξης Τανγκό, αφού έχει τόσες πολλές έννοιες, που καθιστούν πολύ δύσκολη την ανάλυση της ακριβούς ετυμολογίας της. Μία από τις πολλές ερμηνείες αποδίδει στο Τανγκό την ονομασία του στην Πορτογαλική λέξη Tangere που σημαίνει αγγίζω ή ακουμπάω, μια λέξη που συμβαδίζει με τη στάση και την επαφή των σωμάτων στο χορό!

Ο Miguel Angel Zotto με την παρτενέρ του 

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΝΓΚΟ
Οπως δύσκολη είναι η ερμηνεία της ετυμολογίας του, το ίδιο συμβαίνει και με τον προσδιορισμό της γέννησής του! Αυτό οφείλεται στην έλλειψη καταγεγραμμένων στοιχείων για το Τανγκό, επειδή αυτό γεννήθηκε στις φτωχογειτονιές από ανθρώπους απλούς, χωρίς κοινωνικά και πολιτικά αξιώματα, για να τους καταγράψει η ιστορία του μέλλοντος.

Η αγκαλιά του Τανγκό είναι ισχυρή.. μετατρέπει τη θλίψη σε γλυκιά!

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΤΑΝΓΚΟ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
• 1900 → Πρώϊμο Τάνγκο
• 1900 → 1920 Μεταβατική περίοδος ωρίμανσης (Τανγκομανία)
• 1920-1935→ Κυριαρχούν μουσικοί με κλασική παιδεία | Carlos Gardel
• 1935-1955 → Η μουσική στρέφεται προς το χορό (Η χρυσή εποχή)
• 1955-1983 → Τα σκοτεινά χρόνια | Περιθωριοποιείται λόγω του πραξικοπήματος, επιτρέπονταν μόνο σε παραστάσεις
• 1983-2021 → Η αναγέννηση! Το Τανγκό χορεύεται ξανά σε όλο τον κόσμο!

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι Orq_Troilo1.jpg
Ο Anibal Troilo με την ορχήστρα του τη “χρυσή” εποχή του Τανγκό!

Η “ΧΡΥΣΗ” ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΤΑΝΓΚΟ 1935-1955

Η “Χρυσή Εποχή” του Τανγκό ήταν η περίοδος 1935-1955, η οποία συνέπεσε περίπου με την εποχή των μεγάλων ορχηστρών τζαζ στις Η.Π.Α..
Μερικές από τις πολλές δημοφιλείς ορχήστρες αυτής της περιόδου ήταν του Juan d’Arienzo (Χουάν Ντ’Αριένσο, 1900-1976, γνωστός ως el rey del compás – o βασιλιάς του ρυθμού – για τον επίμονο και σταθερό ρυθμό του), του Francisco Canaro (Φρανσίσκο Κανάρο, 1888-1964) και του Aníbal Troilo (Ανίβαλ Τρόιλο, 1914-1975).
Ξεκινώντας κατά τη Χρυσή Εποχή και συνεχίζοντας κατόπιν, πολλές ηχογραφήσεις έκαναν και οι ορχήστρες των Osvaldo Pugliese (Οβάλντο Πουλιέσε, 1905-1995) και Carlos di Sarli (Κάρλος ντι Σάρλι, 1903-1960). Ο Di Sarli είχε πλούσιο και μεγαλοπρεπή ήχο, και τόνιζε τα έγχορδα και το πιάνο σε σχέση με το μπαντονεόν, όπως στο A La Gran Muñeca και στο Bahía Blanca (Μπαϊα Βλάνκα, το όνομα της πόλης του). Ο Pugliese σταδιακά ανέπτυξε ένα ιδιαίτερο ύφος, με συνθέσεις που διακρίνονταν για την ρυθμική τους πολυπλοκότητα, π.χ. στα χαρακτηριστικά του κομμάτια Recuerdo (Ρεκουέρδο, 1944) και La Yumba (Λα Ζούμπα, 1946). Η υστερότερη μουσική του Pugliese προορίζονταν περισσότερο για ακρόαση και όχι για χορό, παρόλο που χρησιμοποιείται συχνά σε επαγγελματικές χορογραφίες λόγω των δραματικών της δυνατοτήτων.
Την ίδια περίοδο, στην Ελλάδα του μεσοπολέμου γραφόντουσαν πάνω από εκατό Τανγκό κάθε χρόνο, από συνθέτες όπως ο Κώστας Γιαννίδης, ο Αττίκ, ο Μιχαήλ Σουγιούλ και πολλοί άλλοι, τραγουδισμένα από την τη Σοφία Βέμπο, τη Δανάη Στρατηγοπούλου, την Κάκια Μένδρη, τον Νίκο Γούναρη (προπάντων στην δεκαετία του 50) και άλλους.

Ο CARLOS GARDEL (ΚΑΡΛΟΣ ΓΑΡΔΕΛ) 1890-1935
Ο Carlos gardel ήταν εξαιρετικά διάσημος Αργεντινός τραγουδιστής του Τανγκό κατά το διάστημα του μεσοπολέμου. Ο θάνατός του σε αεροπορικό δυστύχημα στο απόγειο της καριέρας του, δημιούργησε την εικόνα του τραγικού ήρωα και στις δύο πλευρές του Ρίο ντε λα Πλάτα. Για πολλούς θαυμαστές του, ο Gardel ήταν η προσωποποίηση της ψυχής του Τανγκό!
Ο Carlos Gardel ήταν βαρύτονος, με αλάνθαστη μουσικότητα και δραματική έκφραση, και δημιούργησε μικρά αριστουργήματα μέσα από τις εκατοντάδες τρίλεπτων Tανγκό που ηχογράφησε στη ζωή του. Μαζί με τον μακρόχρονο συνεργάτη του, τον στιχουργό Αλφρέδο Λε Πέρα, ο Gardel επίσης έγραψε αρκετά κλασικά Τανγκό, όπως το Mi Buenos Aires querido, Amores de Estudiante, Soledad, Volver, Por una cabeza και El día que me quieras.

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι 800px-carlos-gardel600x915.jpg
Carlos Gardel 1890-1935. Ο εξαιρετικά διάσημος Αργεντίνος τραγουδιστής!

ΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ 1955-1983

Το 1955 είναι η χρονιά που στρατιωτικό πραξικόπημα ανέτρεψε τον Juan Peron και η αρχή μιας περιόδου αστάθειας και επεμβάσεων του στρατού στην πολιτική που κράτησε ως το 1983. Σε αυτήν την περίοδο οι μεγάλες χορευτικές ορχήστρες παρακμάζουν καί κυριαρχούν ξανά τραγουδιστές-φίρμες (Roberto Goyeneche, Susana Rinaldi και άλλοι) που συχνά επανερμηνεύουν παλιότερες επιτυχίες αλλά, όπως και στην περίοδο 1920-1935, δεν απευθύνονται σε χορευτές.
Ο σημαντικότερος συνθέτης του Τανγκό μετά την χρυσή εποχή, αλλά και ένας από τους σημαντικότερους όλων των εποχών, είναι ο Astor Piazzolla (Άστορ Πιατσόλα, 1921-1992) του οποίου τα σημαντικότερα έργα ηχογραφήθηκαν από το 1960 μέχρι τον θάνατό του το 1992. Μολονότι αρχικά συνάντησε αντίδραση στην Αργεντινή, καθώς οι συνθέσεις του θεωρήθηκαν υπερβολικά νεωτερικές, είναι πλέον καθιερωμένος σαν ένας μεγάλος μουσικός. Πάντως οι συνθέσεις του, που εισάγουν στο τανγκό στοιχεία από την τζαζ και την κλασσική μουσική, μολονότι τυχαίνουν καθολικού θαυμασμού, δεν είναι κατά κανόνα κατάλληλες για χορό και χρησιμοποιούνται για αυτόν τον σκοπό σχεδόν μονάχα σε επαγγελματικές χορογραφίες.
Στο Μπουένος Άιρες τη δεκαετία του ’70 έγιναν απόπειρες να αναμειχθεί το Tανγκό με άλλα μουσικά είδη, όπως την τζαζ και το ροκ. Ο Litto Nebbia και οι Siglo XX ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς εκπρόσωποι αυτού του κινήματος. Τα τελευταία χρόνια το Αργεντίνικο γκρουπ 020 στο άλμπουμ End of Illusions ανέμειξε ποπ-ροκ βρετανικού στυλ με Nuevo Tango.

Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΤΟΥ ΤΑΝΓΚΟ ΣΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Ηδη από την δεκαετία του 20, πολλοί γνωστοί συνθέτες κλασικής μουσικής επηρεάστηκαν από το Τανγκό και έβαλαν στοιχεία του, σε συνθέσεις τους. Στις μέρες μας το Τανγκό έχει γίνει μέρος του ρεπερτορίου πολλών κλασικών μουσικών!

Ο Astor Piazzolla με τη Nadia Boulanger Στη Γαλλία

ΝΕΟ ΤΑΝΓΚΟ (NUEVO TANGO)
Οι συνθέσεις, κυρίως του Astor Piazzolla, του πιο σημαντικού συνθέτη κατά το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, έφεραν επανάσταση στο παραδοσιακό Τάνγκο! Ενσωματώνοντας σ’ αυτό στοιχεία τζαζ και κλασικής μουσικής, δημιούργησαν το Nuevo Tango (Νέο Τανγκό).

Astor PiazzollaTango Nuevo

ΤΟ ΤΑΝΓΚΟ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

Ζευγάρι χορεύει Τανγκό σε δρόμο του σύγχρονου Μπουένος Άϊρες, στο ξαναγεννημένο και πολύ διαδεδομένο στυλ της χρυσής εποχής. Αξιοπρόσεκτα στοιχεία είναι η κοντινή αγκαλιά, η συγκέντρωση, το ντύσιμο που τονίζει το “αρσενικό” και το “θηλυκό“, και η αρμονία στην κίνηση, που κάνει το ζευγάρι να κινείται σαν μια ενιαία οντότητα.

ΜΠΑΝΤΟΝΕΟΝ → Η ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΤΟΥ ΤΑΝΓΚΟ
Το μπαντονεόν είναι η ψυχή της μουσικής του Τανγκό! Αυτό το ασθματικό όργανο που μοιάζει με αναστεναγμό είναι άηχο χάρη σε ένα μοχλό που κλείνει τον αεραγωγό. Σχεδιάστηκε το 1854 από τον Γερμανό Χάινριχ Μπάντ στο Κρέφελντ για τη θρησκευτική μουσική! Προοριζόταν για τις φτωχικές ενορίες των εκκλησιών της Γερμανίας, που δεν είχαν τη δυνατότητα να αγοράσουν ένα εκκλησιαστικό όργανο.
Από τις φτωχές ενορίες των εκκλησιών της Γερμανίας το κρουστό αυτό όργανο, βρέθηκε στα Μπορντέλα του Μπουένος Αϊρες! Οι Γερμανοί μετανάστες το έφεραν μαζί τους στην Αργεντινή στις αρχές του 20ού αιώνα, όπου ενσωματώθηκε στη ντόπια μουσική.
Η φτώχεια και η αθλιότητα έμεινε πιστή στο μπαντονεόν, όταν αντί για τις εκκλησίες, βρέθηκε στα μπορντέλα του Μπουένος Αϊρες και εκεί με την κλαψιάρικη φωνή του, εκτόπισε γρήγορα το φλάουτο από τη μουσική του Τανγκό και του δάνεισε το μελαγχολικό, γεμάτο πόνο ύφος του.
Από αυτό το κρουστό παράγεται η μεγαλύτερη δύναμη απ’ότι από οποιοδήποτε άλλο όργανο του Τάνγκο!

Μπαντονεόν

QUEJAS DEL BANDONEÓN  (Τα παράπονα του Μπαντονεόν) ORQUESTA του ANÍBAL TROILO
Ενα μουσικό αριστούργημα που έπρεπε να περιμένει μέχρι το 1944 για να λάβει την απόλυτη διάκριση που θα το κατέτασσε μεταξύ των γνήσιων κλασικών. Ήταν τότε που το ηχογράφησε η Orquesta του Aníbal Troilo, σε μια έκδοση που άντεξε σίγουρα στο καταστροφικό πέρασμα του χρόνου!
Αυτό το υπέροχο μουσικό κομμάτι μας μεταφέρει στην καρδιά του Μπουένος Αϊρες, τη χρυσή εποχή του Αργεντίνικου Τάνγκο!

QUEJAS DEL BANDONEÓN  (ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΤΟΥ ΜΠΑΝΤΟΝΕΟΝ) ΑΠΟ ΤΗΝ ORQUESTA ΤΟΥ ANÍBAL TROILO

ΟΙ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΙΚΟΥ ΤΑΝΓΚΟ ΚΑΙ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ | ΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ ΠΟΥ ΤΙΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ | ΓΙΝΕ ΧΟΡΗΓΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

©Ζείδωρος | 12 Αυγούστου 2019 | 9:27 π.μ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Shares