fbpx

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΕΥΘΥΜΙΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ – ΜΑΡΑΚΗ

Η συγγραφέας Αθανασιάδου – Μαράκη Ευθυμία γεννήθηκε στις Σέρρες, όπου και έζησε μέχρι την αποφοίτησή της από το Λύκειο. Κατετάγη στις Ένοπλες Δυνάμεις, στο Σώμα της Πολεμικής Αεροπορίας. Παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ Μαράκη και απέκτησαν δύο κόρες. Ασχολείται με τη συγγραφή από το 2007. Το “Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ” είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.

ΓΙΑ ΟΣΑ ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΑΜΕ ΠΟΤΕ

Εκείνη δεν κατάλαβε την αλλαγή που έγινε στον άντρα της. Δεν κατάλαβε τη σωματική και ψυχική απομάκρυνση. Δεν έβλεπε το πρόβλημα που απλωνόταν μπροστά της. Είχε ξεχάσει να είναι γυναίκα εκτός από μάνα και νοικοκυρά. Χανόταν στον χρόνο των άλλων υποχρεώσεων και ήταν πάντα κουρασμένη. Μια γυναίκα, χαμένη στις καθημερινές της υποχρεώσεις…
Εκείνος κοιτώντας το ταβάνι, το μυαλό του γύρισε στο βράδυ που πέρασε. Ήταν τόσο όμορφα, που δεν μετάνιωσε για την πράξη του. Η Ελπίδα πρόσθεσε στη ζωή του αυτό που του έλειπε, αυτό που δεν έπαιρνε από τη Δέσποινα εδώ και χρόνια… (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).
Συγγραφέας: Ευθυμία Αθανασιάδου – Μαράκη
Εκδόσεις: Βεργίνα

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι GIA-OSA-DEN-MILHSAME-POTE-865x1024.jpg

ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

TO ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ TOY 1922 η ατμόσφαιρα στο Ουσάκ και τη γύρω περιοχή ήταν ασφυκτική.. Η καθημερινή ζέστη και η αυξημένη υγρασία προκαλούσαν στους κατοίκους ανησυχία και υπερένταση. Σε όλη την έκταση του Φρυγικού οροπεδίου υπήρχε κάτι το παράξενο και ανεξήγητο.
Τα πουλιά που πάντα πετούσαν χαρούμενα και κελαηδούσαν έπαψαν να έχουν τον καθημερινό ρυθμό τους. Πολλά κρύφτηκαν, όσα τύχαινε να πετάνε στον ουρανό, κι αν τα παρατηρούσες, έβλεπες πως ήταν φοβισμένα και βιαστικά. Ισως να μην μπορούσαν κι αυτά να αναπνεύσουν τον ασφυκτικό αέρα που είχε απλωθεί στην περιοχή..
Τα δέντρα με τη σειρά τους σαν να σταμάτησαν να δίνουν και να παίρνουν οξυγόνο. Εμειναν ακίνητα και δεν υπήρχε το παραμικρό αεράκι να τα φυσήξει και να τα βγάλει από τη νεκρική σιγή. Κάτι τα τρόμαζε και τ’άφηνε στάσιμα, σαν να είχαν διακόψει κάθε συναλλαγή με τη φύση..
Η εγκατάλειψη του Ουσάκ.. μια αληθινή ιστορία, βασισμένη στη ζωή της γιαγιάς Λέγκως, της προγιαγιάς μου, αλλά και των απογόνων της. Στη μνήμη όλων των ανθρώπων που ξεριζώθηκαν από το Ουσάκ και κατάφεραν να βγουν ζωντανοί από τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Συγγραφέας: Ευθυμία Αθανασιάδου – Μαράκη
Εκδόσεις: Βεργίνα

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΟΥ ΚΡΑΤΗΣΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ

Ένα βιβλίο ύμνος στην αληθινή αγάπη, την οικογένεια, την φιλία, τις αξίες της ζωής.
Γράφει στο οπισθόφυλλο: “Η Θεοδώρα έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια. Έπρεπε να μεγαλώσει την αδερφή της, να βοηθήσει τη μάνα της, να πάρει ακόμη και το ρόλο του πατέρα που έφυγε νωρίς από κοντά τους. Όμως, δεν σταμάτησε να διεκδικεί τα όνειρά της. Αποφάσισε να σπουδάσει και να πάει ενάντια στα πρέπει της κλειστής κοινωνίας, σκληραίνοντας τη στάση της απέναντι στη ζωή, που ήθελε να τη λυγίσει.
Ωστόσο, όταν ο έρωτας της χτύπησε απρόσμενα την πόρτα, εκείνη έκανε το λάθος να ακολουθήσει την καρδιά της. Μέσα από το καρδιοχτύπι γεννήθηκε ο καρπός μιας μεγάλης αγάπης. Η αποκάλυψη της ταυτότητας του αγαπημένου της, όμως, την οδηγεί σε δρόμους που δεν φανταζόταν ποτέ της πως θα διαβεί. Η αγάπη χάθηκε μέσα από τα χέρια της, γιατί έπρεπε να προστατέψει την οικογένειά της. Μόνη διέξοδος, η φυγή…
Τριάντα χρόνια μετά, η Λυδία κρατάει στα χέρια της το ημερολόγιο της θείας της και ένα κλειδί. Ο θάνατός της δεν τη συγκίνησε σχεδόν καθόλου. Ζούσε χρόνια στην Αμερική και ήταν πάντα απόμακρη από όλους, σαν να μην την ένοιαζαν οι άνθρωποι. Διαβάζοντάς το, ανακαλύπτει την αλήθεια της και όλα όσα αρνιόταν να παραδεχτεί. Μια ιστορία που δείχνει πως το πραγματικό πρόσωπο της ζωής πολλές φορές είναι τόσο σκληρό, που δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε. Η ιστορία μιας γυναίκας που αγάπησε πραγματικά και πληγώθηκε τόσο πολύ, που έκανε τα αδύνατα δυνατά να ξεφύγει. Μπορεί η ιστορία της να σβήστηκε από τις μνήμες όλων, όχι όμως και από την καρδιά της. Γιατί όπου κι αν πας, αυτό που νιώθεις θα σε ακολουθεί για πάντα..” (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).
H Flora Sorotou Matte σχολιάζει για το βιβλίο: Επειδή την Ευθυμία Αθανασιάδου την διαβάζω από το πρώτο της βιβλίο, ήξερα ότι η γραφή της υπέροχη και ότι πάντα καταπιάνεται με ιστορίες που αγγίζουν την ψυχή του αναγνώστη. Η συγγραφέας έχει προσεγγίσει το θέμα με αγάπη τρυφερότητα και σεβασμό. Πρωταγωνίστρια του βιβλίου είναι η Θεοδώρα με την οποία ομολογώ πως θύμωσα πολύ με την συμπεριφορά της, αλλά στην πορεία η συγγραφέας σαν πραγματική ψυχολόγος, αφού ψυχογράφησε τον χαρακτήρα της όπως και των υπολοίπων ηρώων με έκανε να την δω με άλλη οπτική και να να την καταλάβω αλλά και να την συμπονέσω.
Το μυθιστόρημα είναι γεμάτο εικόνες αφού οι πολύ όμορφες περιγραφές σε κάνουν να βλέπεις κινηματογραφική ταινία. Η υπόθεση ρέει αβίαστα και οι αποκαλύψεις είναι συνεχόμενες μέχρι και την τελευταία στιγμή που γίνεται η κορύφωση και η λύτρωση. Η συγγραφέας επίσης έχει περάσει υπέροχα μηνύματα για όλες τις αξίες της ζωής. Ομολογώ πως κατάφερε να με συγκινήσει. Είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί απ’ όλους.. Το συστήνω ανεπιφύλακτα.
Συγχαρητήρια στην συγγραφέα Ευθυμία Αθανασιάδου για το εξαιρετικό βιβλίο που έγραψε.
Συγγραφέας: Ευθυμία Αθανασιάδου – Μαράκη
Εκδόσεις: Βεργίνα

ΤΟ ΣΕΝΤΟΥΚΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ

Γεννήθηκα ένα χειμωνιάτικο απόγευμα σε ένα παγωμένο φτωχικό. Οι γονείς μου ορφανοί και οι δύο έφυγαν από την Ανδριανούπολη για ένα καλύτερο αύριο. Μπορεί να στερήθηκα πολλά πράγματα, την αγάπη όμως ποτέ. Μέχρι που η αρρώστια χτύπησε αλύπητα τον πατέρα μου. Κάθε μέρα που περνούσε ήταν και χειρότερη. “Να έχεις μια καλύτερη ζωή”, μου ευχήθηκε μια μέρα πριν κλείσει τα μάτια της η μάνα μου. “Πεθύμησε τον πατέρα σου και θέλησε να τον βρει”, μου είπαν όταν μικρό παιδί στεκόμουν σιωπηλά στην κηδεία της.
Έτσι με έναν μπόγο με τα ελάχιστα υπάρχοντά μου ξεκίνησα το ταξίδι της ζωής. Στάθηκα τυχερή και βρήκα δουλειά σε ένα καπνομάγαζο για να μπορώ να πηγαίνω σχολείο. Άρχισα να ονειρεύομαι πάλι… μέχρι εκείνη τη νύχτα… η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά σε αντίθεση με τα βήματά μου… και μετά πόνος… Όταν η ψυχή σου κομματιάζεται και το μόνο που εύχεσαι είναι να σταματήσεις να υπάρχεις, από πού μπορείς να αντλήσεις δύναμη για να σταθείς ξανά στα πόδια σου; Με λένε Αρετή. Όπως όλοι μας, έχω κι εγώ τη δική μου ιστορία. Μια ιστορία γραμμένη μέσα στην ψυχή μου. Αυτοί που ήταν πρωταγωνιστές, ίσως να μην τη θυμούνται καλά, ή και να μην υπάρχουν, πια δεν ξέρω. Το μόνο που ξέρω είναι ότι την έζησα… και θα υπάρχει μέσα μου όσο ζω.. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).
Συγγραφέας: Ευθυμία Αθανασιάδου – Μαράκη
Εκδόσεις: ΕΞΗ

Ζείδωρος | 2021 Μάϊος 29 | 7:26 μ.μ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Shares